20 in de top 20: Loes ten Dolle

Als fractievoorzitter in Winterswijk, medewerker van D66 Gelderland en voormalig stagiaire in de Eerste Kamer is Loes ten Dolle (1995) veruit de meest politiek ervaren kandidaat onder de 30. Al op haar 22ste werd Loes lijsttrekker van D66 Winterswijk. Nu wil ze de Tweede Kamer in om Achterhoekse jongeren als zichzelf te vertegenwoordigen. 

20 in de top 20: Loes ten Dolle

Recensie: The Churchill Factor

Churchill door de ogen van de Brexitpremier

Winston Churchill is 75 jaar na zijn dood uitgegroeid tot een idool voor een groot aantal huidige wereldleiders, een kapstok voor ideeën van over het hele politieke spectrum en een magneet voor quotes en anekdotes. De mythe is zo groot geworden, dat de invalshoek van historici en journalisten steeds vaker is om de zin van de onzin te scheiden. Boris Johnson deed in 2014 -op dat moment burgemeester van Londen- een poging de mythe juist in stand te houden in The Churchill Factor. Met het oog op Johnsons premierschap en de Brexit lijkt er een extra dimensie aan het boek toegevoegd, wat uitgeverij Rainbow zich ongetwijfeld ook realiseerde toen ze het boek recent opnieuw in het Nederlands uitgaven als pocketeditie. The Churchill Factor is nog steeds goed, maar herinnert tegelijkertijd aan het feit dat geschiedenis constant in beweging is, en op veel verschillende manieren te lezen blijkt.

Recensie: The Churchill Factor

De strijd voor gelijke rechten is nog veel te veel een vrouwenstrijd

Deze maand staat het thema ‘wereldmachten’ centraal bij DEMO. Toen ik dit hoorde moest ik meteen denken aan grootse conferenties, zoals die van Parijs in 2015, waar mannen in pak naar toe komen in hun grote wagens of privéjets. Mannen in pak, inderdaad. Want tot op de dag van vandaag wordt de wereld nog steeds voornamelijk geleid door mannen. Wat mij betreft is het tijd om daar zo snel mogelijk verandering in brengen, maar dat ligt nog best lastig. Zeker als je zelf een man bent.

De strijd voor gelijke rechten is nog veel te veel een vrouwenstrijd

“Mensen over de hele wereld drómen ervan zo vrij en welvarend te zijn als Europeanen.”

In de themamaand Wereldmachten kunnen we natuurlijk niet voorbijgaan aan onze eigen wereldmacht: de Europese Unie. Bas Buise interviewde Europarlementariër en voormalig fractievoorzitter van ALDE Guy Verhofstadt over de macht van de EU, het parlement an sich, democratisering en zijn ambities.

“Mensen over de hele wereld drómen ervan zo vrij en welvarend te zijn als Europeanen.”

Ontwikkelingen van een oude wereldmacht

Op 10 december 2020 bracht de AIVD naar buiten dat twee Russische diplomaten tot persona non grata waren verklaard. Ze worden ervan verdacht een spionagenetwerk op te zetten in de Nederlandse hightech-sector. Specifiek zou deze kennis Rusland helpen in de vooruitgang op de gebieden van kunstmatige intelligentie, nanotechnologie en halfgeleiders. In 2018 werden Russische spionnen ook al betrapt bij het hacken van de OPCW  (Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons) in Den Haag . Ongewenste (militaire) inmenging in Oost-Europese landen zoals Oekraïne en Georgië en de moorden op leden van de Russische oppositie hebben Vladimir Poetins Rusland berucht gemaakt in het Westen. Zijn Rusland en Europa voorbestemd om vijandig jegens elkaar te blijven, óf dwingt de opkomst van Aziatische grootmachten China en India tot reconciliatie tussen Rusland en de rest van het Europese continent? Rusland zou wel eens een beslissende rol kunnen spelen in de ‘’Nieuwe Koude Oorlog’’ tussen China en het Westen. 

Ontwikkelingen van een oude wereldmacht

Een nieuwe zijderoute voor een hernieuwde Chinese hegemonie?

Als er één land niet mag ontbreken in onze themamaand ‘wereldmachten’, dan is het China. Geen land won meer aan economische en geopolitieke macht dan China in de afgelopen dertig jaar. Het ‘communistische’ China toonde zichzelf de laatste jaren zelfs de belangrijkste voorvechter van globalisering. Terwijl de Verenigde Staten zich onder Trump uit allerlei verdragen terugtrokken, koos China onder president Xi Jinping voor internationale samenwerking. China levert onder andere de meeste troepen aan de vredesmissies van de VN, ratificeerde de klimaatverdragen van Parijs in 2015 en lanceerde in 2013 het Belt and Road Initiative (BRI). Het BRI – beter bekend als ‘de nieuwe zijderoute’ – is een hyperambitieus infrastructuurproject om handelsroutes te ontwikkelen tussen China, Centraal-Azië, (Oost-)Europa en Afrika. Door in meer dan 70 landen te investeren in havens, spoorlijnen, wegen, steden en bedrijven wil China Eurazië ontwikkelen. Het richt zich hierbij vooral op de gebieden in Oost-Europa, Centraal-Azië, Oost-Afrika en het Midden-Oosten.

Een nieuwe zijderoute voor een hernieuwde Chinese hegemonie?

De grote investeerder woont steeds kleiner

Met enige regelmaat duikt de naam van Prins Bernhard Jr. op in het nieuws, onlangs nog toen de PvdA, ongevraagd, een belastingplan naar hem vernoemde. Samen met Wybren van Haga is hij uitgegroeid tot een van dé gezichten van de grote vastgoedinvesteerders in Nederland. Namen als Blackrock, Patrizia en Heimstaden zeggen de meesten echter niets. Gek eigenlijk, de portefeuilles van de Koningshuistelg en de Baudet-vriend zijn namelijk een lachertje vergeleken met wat de écht grote investeerders inmiddels ook in Nederland hebben aangekocht.

De grote investeerder woont steeds kleiner

In gesprek met twee verliezers van het conflict in Nagorno-Karabach

Haat, populisme, regionale grootmachten en ontheming. Het conflict tussen Armenië en Azerbeidzjan over de Nagorno Karabach regio is onlangs weer opgelaaid en heeft binnen anderhalve maand de situatie op zijn kop gezet. Armenië werd volledig overlopen door Azerbeidzjan en de gebieden die Armenië dertig jaar geleden veroverde om de etnisch-Armeense Nagorno-Karabach regio te bevrijden zijn weer in Azerbeidzjaanse handen. Wij gingen op zoek naar Armeense en Azerbeidzjaanse jongeren om te praten over het conflict. Waarom laaien deze gevechten toch steeds weer op? En waarom lijkt er maar geen vrede te komen? Onze zoektocht leverde een portret op van twee van de verliezers van dit conflict: een Armeense Nederlander die meer dan twintig vrienden verloor tijdens gevechten van twee maanden geleden, en een inwoner van Nagorno Karabach die de regio door de gevechten heeft moeten ontvluchten. 

In gesprek met twee verliezers van het conflict in Nagorno-Karabach