Het Constitutionele Circus van Boris Johnson

Floppy Johnson can’t get an election” kopte het conservatieve schandaalblad The Scottish Sun op 5 september, verwijzend naar het penis-eufemisme ‘Johnson’ en erectiestoornissen. Een dag eerder had het Britse Lagerhuis met twee stemmingen premier Boris Johnsons’ (Conservatives) plannen voor een Brexit op 31 oktober gedwarsboomd: Een wetsvoorstel tegen een No Deal-Brexit werd aangenomen, terwijl een voorstel voor vervroegde verkiezingen op 15 oktober werd verworpen. Op het eerste gezicht een overwinning van de oppositie. Maar, zoals oppositieleider Jeremy Corbyn (Labour) en rijzende ster Jo Swinson (Liberal Democrats) hun achterban al waarschuwden: deze stemmingen bieden geen enkele garantie dat Johnson zijn zin niet doordrukt. Anders dan in Nederland heeft de premier namelijk veel ruimte om naar eigen dunk te regeren en, althans in theorie, heeft het parlement schrikbarend weinig middelen om dat in te perken. De enigszins kinderachtige kop van het schandaalblad was daarom ook nog eens te kort door de bocht: Johnson heeft helemaal geen Viagra nodig om te presteren. Hij kan alsnog verkiezingen forceren door het vertrouwen in zijn eigen regering op te zeggen, de EU dwingen zijn land het lidmaatschap te ontnemen, of simpelweg de wet van de oppositie negeren en geen uitstel vragen voor de Brexit, zodat 31 oktober alsnog het definitieve einde van het EU-lidmaatschap zal zijn. Stuk voor stuk smerige politieke trucjes, maar niets onconstitutioneels.

Het Constitutionele Circus van Boris Johnson

Een klein links ambtenarenfeestje

Eigenlijk klinkt het als een goed idee: een democratiefestival. Zoals staatssecretaris Stientje van Veldhoven al zei: “Democratie is niet vanzelfsprekend.” Toch wist de organisatie, het ministerie van Binnenlandse Zaken, de schijn tegen zich te krijgen. Duizenden euro’s in een festival gooien, geen entree vooraf vragen en je ambtenaren kosteloos naar het festival sturen.

Een klein links ambtenarenfeestje

Bestuurstalk: Pim Cramer

Op het zomercongres in Amsterdam kozen wij ons nieuwe landelijk bestuur, met ditmaal zeven functies om te vullen. In de nieuwe functie talentontwikkeling werd Pim Cramer gekozen. De DEMO-redactie sprak hem op een van de heetste dagen van het jaar op het nieuwe landelijk kantoor in den Haag.

Bestuurstalk: Pim Cramer

Voormalige “Baby” is nieuwe leider van de LibDems

Kleine bekentenis vooraf: Alhoewel ik al jaren lid ben van de Liberal Democrats heb ik me de laatste tijd weinig met de partij beziggehouden. In 2015 ben ik voor twee jaar vanuit Londen naar Frankfurt verhuisd en sindsdien ben ik vooral bij de internationale jonge liberalen (IFLRY) actief geweest. Ik heb me daardoor niet echt verdiept in de verkiezing van de nieuwe partijleider, en heb uiteindelijk ook niet gestemd. Dat kwam vooral omdat ik van een afstand vrij weinig verschil tussen de twee kandidaten kon erkennen: beiden zijn tegen Brexit, voor het tegengaan van klimaatverandering en voor hervormingen van het Britse kiesstelsel. Aangezien mijn kennis over de beleidsdebatten binnen de partij niet veel verder gaat dan dat, en ik daar bovenop het gevoel had dat beide redelijke raspolitici waren met weinig ervaring buiten de politiek, dacht ik dat het niet veel zin had om te stemmen. Naar aanleiding van het schrijven van dit stuk heb ik me echter meer verdiept in Jo Swinson – de uiteindelijke winnaar, en ik moet zeggen dat ik blij verrast was door wat ik vond.

Voormalige “Baby” is nieuwe leider van de LibDems

Nederland verdient een permanente plek aan tafel

Bijna een maand geleden werd in Osaka, Japan, de meest recente G20-top gehouden. Het is een moment waarbij een selecte groep van de meest invloedrijke individuen ter wereld samenkomen om de huidige wereldproblemen te bespreken, hopelijk in het voordeel van hun eigen land. In Osaka stonden onder meer de globale economie, milieu & energie en vrouwenrechten op het programma. Voor de VS was Donald Trump erbij, voor Duitsland Angela Merkel, voor de VN António Guterres en voor Nederland was onze Mark erbij. Maar dat laatste is helemaal niet zo vanzelfsprekend. Ondanks dat Nederland bij de top 20 grootste economieën ter wereld behoort, worden wij niet standaard uitgenodigd voor de G20-toppen, en wat Axel Rooden betreft moet dat veranderen.

Nederland verdient een permanente plek aan tafel

“Liberaal” lichtpuntje in absolutistisch Europa

In de loop der eeuwen zijn er binnen Europa verschillende vormen van onderlinge samenwerkingen geweest, vaak waren deze van militaire aard en tijdelijk. Soms waren deze ook politiek van aard, zoals bij de Pools-Litouwse Gemenebest die tussen 1569 en 1795 bestond. Een confederatie van twee staten met één staatshoofd, maar met een politiek systeem waar wat op af te dingen valt.

“Liberaal” lichtpuntje in absolutistisch Europa

Het is tijd om Facebook op te breken

Vorige week introduceerde Facebook de ‘Libra’: de eigen crypto-valuta van het bedrijf. Niet iedereen was positief. De Libra zou de zoveelste machtsgreep op de samenleving zijn. De macht van het monopolistische Facebook is inmiddels immens en het ene na het andere schandaal volgt het bedrijf. Het is tijd om in te zien dat de Libra een druppel is in een al lang overgelopen emmer en voor overheden om hun rol als marktmeester weer serieus nemen. Breek Facebook op!

Het is tijd om Facebook op te breken

Ben Ahmed

Met een warme handdruk ontmoet ik Ben Ahmed in een van de weinige stukjes ingekaderd groen waar je binnen Amsterdam nog van kan genieten. In de stadstuin nabij de Stopera zet een ietwat korte man van begin 30 jaar, grijnzend zijn baret weer recht op zijn kaalgeschoren hoofd. Als recent uitgeschreven JD’er heeft Ben na zijn lidmaatschap van ruim tien jaar aardig wat sterke verhalen vergaard en beleefd. Uiteraard gaan wij als DEMO onze nieuwsgierigheid naar het verleden, botvieren op deze JD mastodont.

Ben Ahmed