Het lustrum

Het verheugt mij ten zeerste dit schrijven te mogen wijden aan de 35ste verjaardag van de Jonge Democraten. Zo jong zijn we immers al niet meer. De nieuwigheid is er een beetje af en ook zijn we inmiddels prettig ingesleten bij de rest van het politieke bestel. Op zo’n punt is het tijd dat wij ons afvragen hoe het verder zal moeten. Want waarde mede-democraten: we verkeren in zwaar weer en niet alleen dat, ook ons pakket aan idealen heeft het de laatste tijd zwaar te verduren. Dus, hoe nu verder? Hoe zorgen wij met z’n allen ervoor dat de JD de 70 gaat halen.

Het lustrum

De oorlog ontglipt ons

Muisstil vertrok de klas uit het lokaal; er was hooguit wat gefluister. De beelden van zonet hadden erin gehakt. Mijn stagebegeleider had zijn les aan vwo-3 over de Tweede Wereldoorlog afgesloten met de beelden die de geallieerden hadden gemaakt van de bevrijding van de vernietigingskampen in Polen. Tot de dag van vandaag blijft deze les van acht jaar geleden voor mij een voorbeeld hoe je de monsterlijke werkelijkheid van deze oorlog kan overbrengen.

De oorlog ontglipt ons

Kapitaal-kathedralen van de 21e eeuw.

Op 15 april keek de wereld geschokt naar de beelden van de in lichterlaaie staande, 850 jaar oude Onze Lieve Vrouwe van Parijs. De brand was een ongelukje, de emotionele schade is niet uit te drukken in geld. Toch hoefde het belangrijkste Franse monument niet lang te wachten op honderden miljoenen aan steun van de crème de la crème van de Franse elite. Ironisch dat de kathedraal ook ooit is opgebouwd met donaties van zondige zielen, die vergiffenis zochten in afkoopsommen – in 850 jaar verandert de maatschappij, maar niet de mens an sich.

Kapitaal-kathedralen van de 21e eeuw.

Zeecontainerromance

De Chinese president-keizer Xi Jinping en onze vaasjespremier Mark Rutte werpen zich beiden op als voorvechters van de internationale handel. Nu is het natuurlijk zo dat Xi de containerschepen graag de oceanen op stuurt terwijl Rutte ze vol verwachting verwelkomt alsof het om de Pakjesboten gaat. Maar de heren delen uiteindelijk dezelfde liefde voor zeecontainers; en dat is eigenlijk niet zo gek.

Zeecontainerromance

De Brexit soep is al koud, ijskoud

Het lijkt alweer een tijdje geleden dat de Britten het referendum hielden over een groot internationaal verdrag (altijd een slecht idee natuurlijk), maar in 2016 stemde een minieme meerderheid er voor om de E.U. te verlaten. Dit leidde gelijk tot paniek in binnen- en buitenland, de Pond daalde in waarde, Europese bedrijven schoten in de stress over handel en Eurofiele politici gingen piekeren over de eenheid van de unie. Dat was bijna drie jaar geleden, Brexit is een fact of life geworden en de Britten stellen hun uittreden toch nog maar even uit. Maar komt er van uitstel ook afstel?

De Brexit soep is al koud, ijskoud

Een oer-Hollands vaasje

De VVD is voor de aankomende verkiezingen een oerconservatieve weg ingeslagen. De toverwoorden: beschermen én vasthouden. Het beschermen van onze banen. Het vasthouden van onze cultuur. Dat moeten we bovendien sámen doen. Want wat is Nederland toch kwetsbaar, zo redeneert de VVD.

Een oer-Hollands vaasje

Het voedsel van de toekomst: gewoon vlees

Column van Thomas Vissers

“It’s not that juicy, but the consistency is perfect”, verklaarde Hanni Rützler in 2013. Klinkt als een willekeurige aflevering van ‘heel Holland bakt’, maar Rützler is in feite een Oostenrijkse voedselwetenschapper die de eerst burger ooit gemaakt van kweekvlees opat. De chefkok was de Nederlandse hoogleraar Mark Post van de universiteit van Maastricht, die het bedrijf Mosa Meat oprichtte met als doel commercieel kweekvlees op de markt te kunnen brengen. Inmiddels zijn verschillende start-ups al druk bezig met onderzoek naar de reageerbuis rib-eye. En dat is maar goed ook, want de techniek komt met alle baten maar zonder de forse lasten gemoeid bij het eten van vlees.

Het voedsel van de toekomst: gewoon vlees