A gentleman’s goodbye

22 dagen tot de Brexit

Nog drie weken tot de Britten ons zullen verlaten. Afgelopen week onderstreepte de Britse premier dit voor de zoveelste maal. Daarom vond ik het tijd om weer eens in de pen te klimmen en alvast een vaarwelbericht aan het eilandvolk te richten. Het land van de goede manieren zal na deze maand dus zeker vertrekken, en dat eigenlijk op een zeer ongemanierde wijze.

A gentleman’s goodbye

Een klein links ambtenarenfeestje

Eigenlijk klinkt het als een goed idee: een democratiefestival. Zoals staatssecretaris Stientje van Veldhoven al zei: “Democratie is niet vanzelfsprekend.” Toch wist de organisatie, het ministerie van Binnenlandse Zaken, de schijn tegen zich te krijgen. Duizenden euro’s in een festival gooien, geen entree vooraf vragen en je ambtenaren kosteloos naar het festival sturen.

Een klein links ambtenarenfeestje

Het is tijd om Facebook op te breken

Vorige week introduceerde Facebook de ‘Libra’: de eigen crypto-valuta van het bedrijf. Niet iedereen was positief. De Libra zou de zoveelste machtsgreep op de samenleving zijn. De macht van het monopolistische Facebook is inmiddels immens en het ene na het andere schandaal volgt het bedrijf. Het is tijd om in te zien dat de Libra een druppel is in een al lang overgelopen emmer en voor overheden om hun rol als marktmeester weer serieus nemen. Breek Facebook op!

Het is tijd om Facebook op te breken

Het lustrum

Het verheugt mij ten zeerste dit schrijven te mogen wijden aan de 35ste verjaardag van de Jonge Democraten. Zo jong zijn we immers al niet meer. De nieuwigheid is er een beetje af en ook zijn we inmiddels prettig ingesleten bij de rest van het politieke bestel. Op zo’n punt is het tijd dat wij ons afvragen hoe het verder zal moeten. Want waarde mede-democraten: we verkeren in zwaar weer en niet alleen dat, ook ons pakket aan idealen heeft het de laatste tijd zwaar te verduren. Dus, hoe nu verder? Hoe zorgen wij met z’n allen ervoor dat de JD de 70 gaat halen.

Het lustrum

De oorlog ontglipt ons

Muisstil vertrok de klas uit het lokaal; er was hooguit wat gefluister. De beelden van zonet hadden erin gehakt. Mijn stagebegeleider had zijn les aan vwo-3 over de Tweede Wereldoorlog afgesloten met de beelden die de geallieerden hadden gemaakt van de bevrijding van de vernietigingskampen in Polen. Tot de dag van vandaag blijft deze les van acht jaar geleden voor mij een voorbeeld hoe je de monsterlijke werkelijkheid van deze oorlog kan overbrengen.

De oorlog ontglipt ons

Kapitaal-kathedralen van de 21e eeuw.

Op 15 april keek de wereld geschokt naar de beelden van de in lichterlaaie staande, 850 jaar oude Onze Lieve Vrouwe van Parijs. De brand was een ongelukje, de emotionele schade is niet uit te drukken in geld. Toch hoefde het belangrijkste Franse monument niet lang te wachten op honderden miljoenen aan steun van de crème de la crème van de Franse elite. Ironisch dat de kathedraal ook ooit is opgebouwd met donaties van zondige zielen, die vergiffenis zochten in afkoopsommen – in 850 jaar verandert de maatschappij, maar niet de mens an sich.

Kapitaal-kathedralen van de 21e eeuw.

Zeecontainerromance

De Chinese president-keizer Xi Jinping en onze vaasjespremier Mark Rutte werpen zich beiden op als voorvechters van de internationale handel. Nu is het natuurlijk zo dat Xi de containerschepen graag de oceanen op stuurt terwijl Rutte ze vol verwachting verwelkomt alsof het om de Pakjesboten gaat. Maar de heren delen uiteindelijk dezelfde liefde voor zeecontainers; en dat is eigenlijk niet zo gek.

Zeecontainerromance