Stelling van de Stichting: Honderdvijftig? Te weinig!

Overspannen kamerleden, fracties die hele beleidsterreinen laten schieten en een overdaad aan moties en vergaderingen; de werkdruk op het binnenhof is sinds enige tijd weer onderwerp van discussie. Hoewel het misschien minder coronaproof is, en de kamer waarschijnlijk wéér moet verbouwen, kan er ook worden gekeken naar of de hoeveelheid zetels in de tweede kamer nog toereikend genoeg is. Deze week luidt de stelling van de Hans van Mierlo Stichting dan ook: ”Het aantal zetels in de Tweede Kamer moet worden uitgebreid om de positie van de Kamer ten opzichte van de regering te versterken”. Drie JD’ers geven hun mening.

Stelling van de Stichting: Honderdvijftig? Te weinig!

Beste wereldleiders, waarom liggen jullie nog steeds te slapen?

Afgelopen augustus wakkerde de publicatie van het IPCC-rapport, waarin een ‘code rood voor de mensheid werd’, onder velen het bewustzijn rondom de klimaatproblematiek weer aan. Echter, bij diezelfde mensen ontbreekt het vaak ook kennis over de daadwerkelijke gevolgen. Er is een maximumtemperatuur gesteld voor de opwarming van de aarde, maar voor velen is dit maximum een getal waarvan de gevolgen niet goed voor te stellen zijn. 

Beste wereldleiders, waarom liggen jullie nog steeds te slapen?

De stille pijn van de afrekencultuur

Vanuit maagdelijke belangstelling vroeg ik onlangs gedurende een avondmaaltijd, aan de jongen die recht Tegenover mij zat, hoe het zit rondom LHBTI+’ers in Moldavië; zijn land van herkomst. Hij wierp een inspecterende en als je het zo wil, zelfs ontdane blik op mij en zei dat hij over die kwestie niet wil spreken en de westerse omwenteling met het LHBTI+-gedoe niet aanmoedigt. Als reden daarvoor gaf hij dat dat wat die mensen willen tegen de natuur van de mens ‘an sich’ in gaat.

De stille pijn van de afrekencultuur

“De jongste loot aan de democratiese tak”. Een terugblik op de allereerste DEMO (1984)

Deze week is het exact 37 jaar, 9 maanden en een paar dagen geleden dat de eerste DEMO in de brievenbus bij 500 kersverse JD-leden verscheen. Het was een andere tijd; uit die brievenbus hingen nog touwtjes, de sterkste schouders droegen de grootste schoudervullingen en je schreef redactie nog met een ‘’k’’. Zijn er voor de DEMO-redactie, met een nieuw jaar in het vooruitzicht, nog lessen te trekken uit deze papieren bakermat?

“De jongste loot aan de democratiese tak”. Een terugblik op de allereerste DEMO (1984)

Demonstreren: iets voor de JD, of toch nuance?

Het zomerreces is weer voorbij! We hebben een lange komkommertijd achter de rug, het werk in de Tweede Kamer lag grotendeels stil en we konden lekker op vakantie. Toch hebben actievoerders veel van zich laten horen afgelopen zomer. ‘Koffiedrinkers’, Unmute Us, het Woonprotest… Het kwam allemaal voorbij. Maar waarom? Wat bereiken we met activisme en wat moeten de Jonge Democraten daarmee?

Demonstreren: iets voor de JD, of toch nuance?

Democratie: Opportunisten, lobbyisten en partijpolitiek?

Wat wil ik niet terug na corona?

Deze vraag veronderstelt dat er dingen zijn die nu niet goed zijn, maar vooral dat we een keuze hebben in het veranderen daarvan. En in theorie klopt dat natuurlijk wel, in theorie kunnen we alles veranderen en het roer radicaal omgooien. In principe kunnen we ervoor kiezen om klimaatverandering een halt toe te roepen, om de oorlog tegen de natuur te staken en de groeiende ongelijkheid te beteugelen. In theorie kunnen we veel, maar in de praktijk laten we de laatste decennia bar weinig zien. 

Democratie: Opportunisten, lobbyisten en partijpolitiek?

Corona bestrijden is zilver, klimaat bestrijden is goud

Vraag je niet af wat er anders moet na corona, maar wat er anders moet na vandaag! Wij, wereldburgers zijn door de club van Rome al in 1968 gewaarschuwd voor de klimaatproblemen van de toekomst. Als ik dan ook terugkijk naar mijn geboortejaar 1990, overheerst bij mij onbegrip, boosheid en machteloosheid. Want in die 30 jaar die ik kan terugkijken is er niet tot nauwelijks iets aan klimaatverandering gedaan. Om maar te zwijgen over de daarvoorliggende 28 jaar! De wereldwijde biodiversiteit is alleen maar verder afgenomen, droge plekken op de wereld zijn alleen maar droger geworden en natte plekken alleen maar natter.

Corona bestrijden is zilver, klimaat bestrijden is goud

Tijd voor de Toekomst

Meer dan een jaar zitten we nu in de coronacrisis, het nieuwe normaal is alweer gewoon geworden. Dat was anders in het voorjaar van 2020, de pandemie overviel ons met angst voor een onbekend virus. Het zorgeloze normale leven was opeens verdreven door een anderhalvemetermaatschappij met weinig contact, mondkapjes en Zoom-meetings. De grote leegte van de eerste lockdown werd voor mij, en vele anderen, een soort existentieel probleem: wat heeft de studie nog voor zin zonder contact met medestudenten of heb ik wel een echte baan als ik alle dagen thuis zit te werken? Door het niets werden we veroordeeld tot de vrijheid, had Sartre kunnen zeggen. Het doet me denken aan de vraag die ik altijd stelde tijdens het interviewen van eerstejaarsstudenten voor mijn studievereniging: wat is de zin van het menselijk Zijn? De vraag was ludiek bedoeld maar de antwoorden waren vaak serieus: ‘de wereld beter achterlaten,’ was vaak het antwoord. Altijd dacht ik dan, doen we dat ook werkelijk en doet de politiek dit ook? Het is een onderwerp waar de politiek, de Jonge Democraten en D66 in het bijzonder, na de pandemie ook over na moeten denken. Laten we de wereld wel beter achter voor toekomstige generaties? Zijn we wel goede voorouders? 

Tijd voor de Toekomst